#4 Intermezzo: message from future self

 
Er is geen fort om te verdedigen. De overgave is compleet. Het is tijd om het stokje over te dragen, maar de finish is niet in zicht. Ik ben virtueel aanwezig op tal van plekken; sensationele impulsen schieten naar mijn brein. De aanwezigheid versplinterd en abstract. Blijven rennen, blijven ademen, met de bek op de grond, de longen opgeblazen ballonnen die uitwendig op springen staan. Blijven rennen.  
De tijd kan oneindig lang vermenigvuldigd worden op deze onmenselijke baan. Elke stap gedeeld door twee enzovoorts, u kent het wel: de magie en de machine, de rat en zijn rad. 
Vroeg of laat zal het er zijn. Iets of iemand die met uitgestrekte hand wacht om het stokje over te nemen. Het zal niet lang meer duren. 
 
Door Kaweh Modiri