Pas op voor klompen

"Zou u zelf nog kind willen zijn?" Is de vraag aan regisseur Andrzej Maleszka nadat zijn film De Toverboom op Cinekid in wereldpremière is gegaan. "Eigenlijk ben ik altijd een kind gebleven", lacht hij.

Het belangrijkste in de film zijn voor hem dan ook zijn jonge acteurs. "En als er hier trouwens kinderen zijn die in mijn volgende film zouden willen spelen dan mogen ze nu naar voren komen." Hij tuurt de zaal in. "Ik heb er twee nodig."

Al snel komen er twee meisjes naar voren rennen. Klaar voor de casting. "Hier loopt een streep", zegt Andrzej terwijl hij met zijn vinger een denkbeeldige streep op de grond trekt. "En die streep is een hele smalle brug boven een diep ravijn. Jullie lopen elkaar tegemoet op de brug en moeten langs elkaar zien te komen. Er is maar 1 manier waarop dat kan." Het lukt de meisjes helaas niet en een van de twee stort in het ravijn.

"Deze oefening vertelt me altijd veel over kinderen", legt Andrzej uit. "Sommige kinderen duwen het andere kind aan de kant en dan weet ik dat ze egoïstisch zijn. Anderen blijven de hele tijd stil staan en nemen dus te weinig initiatief."

Dan willen de kinderen het over De Toverboom hebben. Een film over een magische rode stoel die al je wensen in vervulling laat gaan als je erop gaat zitten. Hoe kwam Andrzej toch op het idee om een film over een stoel te maken? `Ik heb zelf zo´n stoel thuis en als ik erop ga zitten krijg ik altijd hele goede ideeën. En misschien zijn er in Nederland ook wel dingen van het hout van de toverboom gemaakt, dus pas op als je iets van hout aanraakt`, waarschuwt hij. `Ik heb hier bijvoorbeeld veel houten schoenen gezien.`

Tot slot mogen de kinderen uit de zaal vertellen wat ze zelf zouden wensen als ze een keertje op de stoel zouden mogen zitten. Natuurlijk zou er iemand willen vliegen. Een ander zou graag de baas in huis zijn. Of alles ter wereld hebben. Maar een ander meisje zou met een babypoesje al tevreden zijn. De mooiste wens is meteen ook de laatste: `Dat Cinekid nog een week langer zou duren!`