NL kort 6+
In het Ketelhuis staan op de laatste dag van het festival een aantal korte films op het programma onder de naam Nederlands Kort 6+. Alle makers zijn er bij om na de vertoning vragen te beantwoorden.
In Paultje en de draak zien we Paultje vechten tegen de ziekte kanker, die in de film wordt voorgesteld als een grote draak. In het ziekenhuis steekt de dokter zijn duim naar hem op en geeft Paultje een medicijn vol met vrolijke kleine helpertjes. Samen verslaan ze de grote gemene draak.
Hoe kan dat eigenlijk, zo'n mooie tekenfilm maken? Is één van de vragen uit de zaal. "Heel veel tekeningen maken", antwoordt maker Paco. "Een seconde film bestaat uit 25 tekeningen dus in totaal hebben we er zo'n 40.000 gemaakt. We zijn er wel een jaar mee bezig geweest."
En waarom wordt er niet gepraat in de film? "Dat vonden we mooier. Plus dat we de film ook in andere landen willen laten zien en dan hoeft er niks vertaald te worden." Maar de kinderen vinden het toch jammer. Zij hadden Paultje liever horen praten.
Paultje blijkt trouwens echt te bestaan. Hij was tien jaar toen hij kanker kreeg. Inmiddels is hij gelukkig genezen en het leek zijn vader goed als er een film over kanker gemaakt zou worden voor kinderen. "En nu wordt hij vertoond in ziekenhuizen en scholen", besluit Paco.
De tweede film, Diorama, heeft een vrolijker onderwerp: de kijkdoos. En hij is een heel stuk korter dan Paultje. Waarom is hij zo kort? Wil een meisje weten. "Nou", zegt maker Elly, "ik heb de film helemaal alleen gemaakt en dat duurt lang. Over 1 minuut film deed ik ongeveer een maand, dus dan kun je hem niet zo lang maken."
De film Identiteit gaat over de zusjes Merel en Mirte. Maar ze zijn niet zomaar zusjes, ze zijn een eeneiige tweeling! Om ze uit elkaar te kunnen houden trokken hun ouders ze verschillende schoenen aan. Maar lang niet iedereen was zo slim om naar hun schoenen te kijken. Ze deden gewoon niet hun best om te kijken wie wie was. Dat was stom.
Maar gelukkig is het ook wel eens leuk om een tweeling te zijn. "Want samen zijn we niet te stoppen", eindigt de film.
Als de zusjes op het podium verschijnen is toch de eerste vraag: wie is nou Merel en wie Mirte? Want ze lijken echt heel erg veel op elkaar. Maar er is ook een kritische vraag: is het eigenlijk wel een film en niet meer een documentaire? "Ach ja, een documentaire is toch eigenlijk ook een film?", reageert Merel. (Of was het toch Mirte?)
De laatste film, Rif, heeft een Gouden Kalf gewonnen op het Nederlands Film Festival. Twee duikers verdwijnen onder water en zien daar allerlei onderwaterknuffels aan touwtjes rondzweven.
Maker Eric blijkt er maar liefst tien jaar aan gewerkt te hebben, met wel twintig poppenspelers die aan de touwtjes van de onderwaterdieren trokken. Maar waarom zou je een film met beestjes aan touwtjes maken? Vraagt een jongen uit de zaal. "Dat is een hele oude manier om poppen te laten bewegen", zegt Eric. "En dat vond ik mooi."
Hij heeft ook wat beesten uit de film meegenomen en de kinderen mogen ze zelf laten bewegen. "Maar ze gaan eigenlijk pas echt leven als er ook geluid bij zit", legt Eric uit. "Het knippende geluid van de scharen van de krab heb ik bijvoorbeeld zelf thuis met een nagelschaartje opgenomen en later onder de film gemonteerd."
Na al deze mooie kijkjes in de keuken van de filmmakers zit de voorstelling er alweer op. En zo kort als de films waren, zo lang is het slotapplaus.
Door Marijn Klok
